Σάββατο, 07 Μαρτίου 2009

Αμαρτίαν ουκ έχω



Ομολογώ.


Με τα χέρια σε ανάταση (έτσι όπως μου σηκώνεται η μπλούζα και φαίνεται λίγο δέρμα γυμνό) και με βλέμμα ατίθασο (πρόστυχα να σε κοιτάζω με αυθάδεια)...


Εγώ ήμουν που έφτιαξα κατόπιν εποχής χριστουγεννιάτικους κουραμπιέδες κι αντί να τους βάλω στην πιατέλα τίναξα την άχνη στην κουζίνα. Κι έτσι όπως έμπαιναν μερικές ακτίνες απ’ το παράθυρο που βλέπει στον κήπο, φτιάχτηκε μια λεπτή ομίχλη που έπαιζε με την ατμόσφαιρα (έκανε κόλπα τρυπώντας τη σκόνη και την έκανε να αποζητά την ένωση μαζί τους. Να γίνει κι αυτή λευκή). Κι έπαιζα κι εγώ παρέα...


Ομολογώ.


Εγώ ήμουν που περπάτησα ξυπόλυτη στην παχιά μοκέτα κι άφησα σημάδια απ’ τα πέλματά μου. Να τα δεις και να μου κάνεις παρατήρηση. Να μου πεις να σκύψω για να το καθαρίσω. Γιατί σ’ αρέσουν τα τακτο-ποιήματά μου. Μα πιο πολύ, σ’ αρέσει να με βλέπεις την ώρα που τα φτιάχνω (έτσι όπως νωχελικά βηματίζω κάνοντας κινήσεις για να καλέσω τα ένστικτά σου)...


Και να σε κοιτώ απ’ τον ώμο μου γελώντας σου πονηρά να δω τις αντιδράσεις σου, όταν μου πέφτει δήθεν τυχαία η τιράντα την ώρα που τραβάω την καρέκλα. Όχι...δεν θα καθίσεις εκεί. Πίσω μου θέλω να είσαι...


Παρατήρησες στον πάγκο της κουζίνας εκείνη την κόκκινη μικρή σαλτσούλα; Ομολογώ. Επίτηδες δεν την καθάρισα. Για να με κοιτάς να σκύβω και να την παίρνω με την γλώσσα μου, να την κάνω κύκλους γύρω απ’ τα χείλη μου, να στη δείχνω...κι ύστερα να την καταπίνω. Σου θυμίζει τίποτα αυτό;


Ομολογώ.


Δεν έστρωσα το κρεβάτι. Όχι γιατί θα αργούσα να πάω στη δουλειά, μα επειδή ήθελα να δεις τα υγρά μου σεντόνια. Ξέρεις τι έκανα εκεί μόλις ξύπνησα; Σου άφησα και κάτι κάτω απ’ το μαξιλάρι. Εκείνο που σου αρέσει να το τραβάς με τα δόντια πριν μου το βγάλεις...


Ομολογώ.


Θέλω να σε ερεθίζω κάθε ώρα και λεπτό. Να σε τσιγκλάω και να αντιδράς. Να σε τσιτώνω και να τσινάς. Να σε καλμάρω και να γελάς. Nα σε πληγώνω και να πονάς. Να σε ζουλάω και να βογγάς. Να μεταφράζομαι σαν...έμμονος μπελάς.


Ομολογώ.


Και αμαρτίαν ουκ έχω.




.

61 κεραυνοί:

Νεράιδα της βροχής είπε...

ομολογώ...

...να...σπρώχνεις θέλω να σε δω...

...όταν το...τιμόνι σου κρατώ...

naya είπε...

Επ!Σεμνα..αρχισε και η Σαρακοστη!
:P(ωστοσο προσεξε τις στραβοτιμονιες ετσι κι αλλιως)
kiss kiss

Απονενοημένη Νοικοκυρά είπε...

μισή αμαρτία δική του, μισή δική σου

κι επειδή

αμαρτία εξομολογημένη

η μισή συγχωρεμένη

απαλλάσσεσαι

SUN W KNIGHT είπε...

Ομολογώ κι εγώ...ομολογώ και την ποινή μου περιμένω...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* naya...

μπα, δε νηστεύω :))

προσέχω πάντως, μη μου ανησυχείς :)

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* απονενοημένη μου...

:)

να που κάποιος με καταλαβαίνει επιτέλους :))

φιλιά βρόχινα μάτια μου...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* sun w knight...

:)

πρόσεξε τι ζητάς...γιατί μπορεί να το πάθεις...

:))

φιλιά βρόχινα...

Καημος είπε...

Τον αμαρτωλό πολύ εμίσησαν...
Την αμαρτία ουδείς!

Καις... (όταν το θες)

anepidoti είπε...

τι αμαρτία νάχεις, αυτά δεν είναι αμρτίες,
άγιες πράξεις είναι...
άχρηστη η εξομολόγηση...
και να επαναλάβεις, έτσι λέω.
όνειρα γλυκά!

sterianizali είπε...

Αμαρτία πράττεις μόνο όταν η αμαρτία δεν γίνεται πράξη.
Με τόσους αναμάρτητους οι εξομολόγοι χασμουριούνται από βαρεμάρα κάθε φορά.
Καλημέρα.

Μαρία Νικολάου είπε...

Εκείνο που σου αρέσει να το τραβάς με τα δόντια πριν μου το βγάλεις...


Oti πιο υπεροχο εχω ζησει ηταν αυτο..
χεχε
Οσο για τους κουραμπιεδες σε φανταζομαι στην κουζινα να την εχεις κανει μπαχαλο με παχνη απο αχνη σκονη!! :)

gregory είπε...

ΤΙ ΛΕς???ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΑΡΤΙΕς????

ΤΟΤΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΙΑ ΕΙΝΑΙ????

ΕΥΤΗΧΩς ΠΟΥ ΚΡΑΤΑς ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ......

ΕΙΣΑΙ Η ΠΙΟ ...ΓΛΥΚΙΑ ΑΜΑΡΤΙΑ...

,,,,ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΟΥ...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* καημέ μου...

:)

δίκιο έχεις. και ποιος δεν την σκέφτεται την αμαρτία; (ότι εννοεί ο καθένας αμαρτία βέβαια...)

:)

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* anepidoti...

θα επαναλάβω αμέ!

αλλά καλού κακού ομολόγησα τις πράξεις μου για να προχωρήσω σε...καλύτερες...

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* sterianizali...

:))

το θέμα είναι πως οι περισσότεροι μένουν στα λόγια και όλες οι "αμαρτίες" διαπράττονται στο μυαλό τους και στο τι προτίθενται να κάνουν. αν προχωρούσαν και σε πράξεις ίσως ο κόσμος να αποκτούσε περισσότερο ενδιαφέρον...

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Μαρία μου...

είναι κάτι πραγματάκια που μας εντυπώνονται. πώς να το κάνουμε...

:)

όσο για την πάχνη, το σκηνικό της ομίχλης πάντα μου άρεσε. προσδίδει μυστήριο...

;)

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* καλημέρα γρηγόρη μου...

είμαι μια αμαρτία μες την άχνη...

:))

φιλιά βρόχινα...

didymina είπε...

Ότι είναι ωραίο στη ζωή ή αμαρτία θάναι ή θα παχαίνει!!
ΟΜΟΛΟΓΩ
Προτιμώ να είμαι ΑΜΑΡΤΩΛΗ !!!
Τη χαμογελλαστή μου καλημέρα

strange attractor είπε...

..ομολογώ..πως ''ξυπόλητη χορεύω στο γυμνό σου το κορμί''
συγχωρεμένη!

Νεράιδα της βροχής είπε...

* didymina μου...

όμορφα αυτά τα παχυντικά και τα αμαρτωλά και ποιός ν' αντισταθεί...

;)

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* strange attractor...

αχ μια γλύκα είσαι εσύ!

:)

φιλιά βρόχινα...

Spy είπε...

Τον κωλόφαρδο...!

:)

Osiris είπε...

Αγαπητή Νεραίδα της βροχής...
Ονομάζομαι Όσιρης, πειρατής στο επάγγελμα και αφορμή για να σ’επισκεφθώ υπήρξε μια αναφορά σου στα Παραμυθόνειρα του Ίσσαλλου και της Lilith ότι σου αρέσουν τα παραμύθια και ότι ασχολείσαι με την ανάγνωσή τους.
Χτες λοιπόν που είχα λίγο ελεύθερο χρόνο, αποφάσισα να σ’επισκεφθώ να δω με τι παραμύθια καταπιάνεσαι όπου και έμεινα άφωνος με την υποδοχή σου. Στην αρχή πίστεψα ότι ήταν λάθος το Link.
Μετά που το τσεκάρισα είπα: καλά ρε Όσιρη, μπορεί να μην σε περίμενε η κοπέλα και να έπεσες σε ακατάλληλη ώρα. Έτσι έφυγα και γύρισα σήμερα όπου με περίμενε άλλη υποδοχή.
Εν ολίγοις απ΄ότι κατάλαβα είσαι πολύ ενδιαφέρουσα νεράιδα και αποφάσισα ότι πρέπει επιγόντως να σε γνωρίσω μιας και απο χτες σε φαντάζομαι να κάνεις και να λες όλα αυτά που κάνεις και λες, ντυμένη με στολή πειρατίνας.
Σε περίπτωση που δεν σε σοκάρισαν οι φαντασιώσεις μου και θες και εσύ να με γνωρίσεις σε προσκαλώ στο πειρατικό μου για ένα τριήμερο.
Με σεβασμό και αγνές προθέσεις,
Osiris

PS: Σε περίπτωση που αποφασίσεις να με επισκεφθείς για τριήμερο, πες μου από πριν πότε θες να είναι αυτό για να προλάβω να ρίξω και μια φασίνα μιας και εκεί μέσα είμαστε κάπως μπάχαλο.

b|a|s|n\i/a είπε...

ποιος ήρθε;;
(να φτιάξεις κέικ βανίλια, να δοκιμάσεις από την μαγιά (έτσι δεν την λένε; την ζύμη; πριν το βάλουνε στον φούρνο; τρελαινόμουνα για αυτό μικρός) να ελέγχεις κάθε δέκα λεπτά αν φούσκωσε, και όταν ετοιμαστεί να το πασπαλίσεις με άχνη)

Νεράιδα της βροχής είπε...

* spy...

:)

είναι και δεν το ξέρει :))

(ή...κάνει ότι δεν το ξέρει...)

φιλιά βρόχινα...

Άνεμος είπε...

Όχι ρε, τί να λέμε τώρα? μαλακίες? Εσύ και η αμαρτία στρίψατε απο διαφορετικό δρόμο... Δηλαδή, όχι τί να πω δηλαδή...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Osiri...

:)

κατ' αρχήν να σε καλοσωρίσω εδώ στην κόκκινη βροχή μου και να σ' ευχαριστήσω για την επίσκεψη και το μετέπειτα ενδιαφέρον σου...

όντως μ' αρέσουν τα παραμύθια και η σχέση μου μ' αυτά δεν σταματά μόνο στην όποια ανάγνωση, καθότι και γράφω αλλά αφηγούμαι σε θεατράκια, σχολεία, κλπ όπως επίσης και διαβάζω μετά μανίας θρύλους και παραμύθια διαφόρων εθνικοτήτων...

η "έκτη μου αίσθηση" δεν είναι ένα απ' αυτά τα παραμύθια. ανήκει όμως στον κόσμο μεταξύ του εδώ και του εκεί. είμαι εγώ, στο πριν, στο τώρα και στο μετά μου. στο γιατί, στο πότε και στο διότι μου...στο θα μου...

αν δεις, τα άλλα δύο μπλογκς, κινούνται σε άλλο επίπεδο. η σκοτεινή μου η βροχή είναι βουτιά στους ενδότερους εαυτούς μου, και το κόκκινο πάθος μου είναι άλλο ένα μου τερτίπι. ναι, δεν μπορώ χωρίς αυτά. έχω πολλές πλευρές και θέλουν να βγαίνουν στην επιφάνεια με όλες τους τις μορφές. και δεν μπορώ να υποκύψω στο κάλεσμά τους :))

στο πειρατικό σου καράβι ήρθα :) δεν ήθελα να σου πω πότε για να σε πιάσω εξ' απροόπτου. μ' αρέσουν οι εκπλήξεις. και δεν με νοιάζουν οι φασίνες και τα φτιασίδια. ψάχνω την αλήθεια στο καθετί κι ας είναι να τη βρω και μέσα στις λάσπες. όμορφο το καράβι σου και φιλόξενο. και ευχαρίστως θα ντυνόμουν πειρατίνα για να το σεργιανίσω...

:))

θα τα λέμε...

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* basnia...

σου έχω πει να έρθεις να φτιάξουμε μαζί κεκάκι...

έλα να δεις κι από κοντά τι εννοώ...

:))

φιλιά βρόχινα...

προφήτης είπε...

ομολογείς και αμαρτία δεν έχεις καμία....

ελπίζω μόνο να μην χρειάζεται να ομολογήσουμε όλοι τις ατασθαλείες μας....


καλησπέρα

Νεράιδα της βροχής είπε...

* άνεμε...

κρύβε λόγια μωρό μου :Ρ

:))

φιλιά βρόχινα μάτια μου...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* προφήτη μου...

:)

μπα, πού να βρούμε χρόνο για κάτι τέτοιο;



φιλιά βρόχινα...

Βουλα είπε...

opote...vour gia ton paradeiso eisai....:) :) :) :)ax ton kakomoiri kapsonia pou tou kaneis!!!!!!!!!!!!Filakia atithasi neraida mas

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Βούλα...

ο παράδεισος μπορεί να περιμένει...

;)

προηγείται η κόλαση :Ρ

φιλιά βρόχινα...

Osiris είπε...

Νεράιδα Ξαναγειά,

Ευχαριστώ για όλα αυτά που έγραψες.
Τεράστια τιμή.
Είχα να σου πω και μερικά ακόμη, αλλά έβγαιναν κομματάκι πολλά.
Θα τα πω τώρα...
Όταν πρωτομπήκα εδώ σκέφτηκα: Τι υπέροχο που θα ήταν να πρωτογνωρίζονταν κάπως έτσι οι άνθρωποι!!!
Θα είχαμε γλυτώσει από πολλά.

Επίσης κάτι μου λέει ότι σε ένα τέτοιο blog σαν αυτό θα ήταν το κατάλληλο μέρος για να διαβάζεις παραμύθια (άσε που μεταξύ μας νομίζω ότι ήδη το κάνεις ;) ).
Άσε που αν είχα παιδιά θα σε φώναζα να τους διαβάζεις παραμύθια κάπως έτσι "ντυμένη" όπως την στιγμή που σε πρωτοσυνάντησα. Νομίζω ότι έτσι θα τα μάθαιναν καλύτερα.
(Ναι! Τέτοια μυαλά έχω και γι΄αυτό είμαι ίσως πειρατής και δεν έχω παιδιά :))) ).

Επίσης σχολιάζοντας αυτό: "η σκοτεινή μου η βροχή είναι βουτιά..."
Δεν είδα πουθενά σκοτάδι. Μόνο φως βλέπω. Και επίσης μάλλον όλοι οι υπόλοιποι κάνουν βουτιά εδώ μέσα παρά εσύ. Μπούχαχαχα

Επίσης τα πολλά μου συγχαρητήρια για το designer του blog σου (ή σ'αυτόν που επέλεξε το theme τελοσπάντων).

Καλό σου βράδυ πειρατίνα μου.

Νά΄σαι καλά.

Νεράιδα της βροχής είπε...

* osiri...

:)

ξανά μανά γεια :))

κι εγώ σε όσα παιδιά λέω τα παραμύθια μου κουφαίνονται που με βλέπουν γιατί άλλο περιμένουν άλλο τους εμφανίζεται αχχαχααχ :)

ναι, μπορώ να πω δεν είμαι μια "συμβατική" αφηγήτρια και γενικά ενεργώ σύμφωνα με τις αισθήσεις μου :)

αυτό που μάλλον δεν κατάλαβες περί σκοτεινιάς είναι το δεύτερο μπλογκ μου που είναι αυτό και το τρίτο μου που είναι ετούτο ...

την επιλογή στο design την έχει κάνει η αφεντιά μου :) και σ' ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου...

φιλιά βρόχινα...

ΑΣΤΕΡΗ είπε...

Ο καλύτερος τρόπος ν' αντιστέκεσαι σε έναν πειρασμό, είναι να υποκύπτεις σ' αυτόν.
Η κόλαση ειναι παράδεισος του έρωτα
Και αμαρτίαν ουκ έχω.
«… είδα την ανθρώπινη μορφή να `ν` έτσι παραμορφωμένη
που το δάκρυ να κυλά και τους γλουτούς να βρέχει απ` τη σχισμή.»
«Τους διώχνουν τα ουράνια, την ομορφιά τους μη μολύνουν,
μα ούτε και τα βαθιά τα τάρταρα δεν τους καλωσορίζουν.....

ΝΕΡΑΙΔΑ ΜΟΥ τη μας κανεις , στην γεια σου πινω και μεθυσμένος
περνώ τα παθη του δεύτερου και όγδοου κυκλου στην κολαση του δαντη

Νεράιδα της βροχής είπε...

* αστερη μου...

:)

όμορφα τα πάθη. έτσι κι αλλιώς η κόλαση εδώ είναι...

;)

φιλιά βρόχινα...

Βουλα είπε...

εγω παντως σύμφωνη είμαι...
ας περιμενει...
Καληνύχτα και πάλι ..

ΑΣΤΕΡΗ είπε...

ΑΝΕΜΟΣ-ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
ενα τραγούδι για καλήμερα

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Βούλα μου...


:)

καλημέρα μάτια μου...

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* αστερη μου...

σ' ευχαριστώ για το τραγουδάκι μάτια μου...

καλημέρα...

:)

φιλιά βρόχινα...

nico decay είπε...

Οι αισθήσεις διαχέονται σαν αρώματα στον αέρα. Όσοι τις μυρίζουν και ακολουθούν τα ίχνη τους, θα εξερευνήσουν μονοπάτια χαράς, απόλαυσης, οργασμού, ευχαρίστησης, πλήρωσης. Η φαντασία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ο καλύτερος οδηγός για να ταξιδέψεις σε μια θάλασσα πόθων με όλη την απεραντοσύνη της. Αφετηρία το πουθενά και προορισμός το οπουδήποτε. Χωρίς χάρτη, πυξίδα και με μια ομίχλη να κρύβει το βάθος του ορίζοντα. Το ποιός θα κρατάει το τιμόνι δεν έχει σημασία, γιατί ούτως ή άλλως στα τυφλά βαδίζουμε. Βέβαια και ο καλύτερος καπετάνιος θέλει ξεκούραση, άρα μάλλον εναλλάξ στο τιμόνι, για να είναι όλοι ευχαριστημένοι και ξεκούραστοι.

Να που τελικά το σλόγκαν "εργασία και χαρά" βρίσκει νόημα... :))

Νεράιδα της βροχής είπε...

* nico decay...

:)

ξεδίπλωμα αισθήσεων μέσα από της φαντασίας τα μονοπάτια. στιγμές για κάτι παραπάνω, κάτι διαφορετικό, κάτι που οδηγεί στο αλλού. χαμόγελα και νάζια, αγγίγματα και σιωπές, φωνούλες και κραυγές...

η διασκέδαση θέλει νότες για να παίξει τη μουσική της και κορμιά να ακολουθούν τους ρυθμούς της. ρόλοι εναλλάξ, ρόλοι με μεράκι,ρόλοι με διάθεση για παιχνίδι...

οι πίνακές μας ζητούν πινελιές με χρώμα για να μεταμορφωθούν σε μικρά ποιήματα ζωής...

φιλιά βρόχινα...

anima είπε...

Χα...

Νομίζεις!!!:Ρ

Νεράιδα της βροχής είπε...

* anima...

μπα; γιατί, εσύ τι νομίζεις δηλαδή;

:)

(ζωντάνεψες μωρό μου;)

φιλιά βρόχινα...

anima είπε...

Άσε τί νομίζω εγώ...

(Νομίζεις,ξανά...)

Νεράιδα της βροχής είπε...

* anima...

έλα να σε ζωντανέψω εγώ λιγάκι...

έλα μου...

φιλιά βρόχινα...

anima είπε...

Χαμένος κόπος...

Τίποτα δεν γίνεται

Νεράιδα της βροχής είπε...

* anima...

καλά λέγε ότι θες εσύ...

:)

φιλιά βρόχινα...

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

αμαρτια εξομολογημενη ουκ εστιν αμαρτια λενε...
ε αφου τα ειπες κι εσυ ξανακαντα τωρα δεν πιανεται σαν αμαρτια...
ασε που εμενα πολυ μου αρεσε η ομολογια σου και φανταζομαι σε καποιους αλλους που ηταν εκει αναμεσα σε μια σαλτσα και κατι κουραμπιεδες ακομα πιο πολυ...
για τα σεντονια ας μη πω τιποτα...

πολλα νεραιδενια φιλακια βροχερη μου!!!

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Ναϊάδα μου...

:)

τα σεντόνια μιλάνε μόνα τους. ότι και να πούμε εμείς λίγα θα 'ναι...

:))

φιλιά βρόχινα μάτια μου...

maira del mar είπε...

Α-ΤαΚτΟ-ποιήτρια μου !!!

Καλημέρα

Νεράιδα της βροχής είπε...

* maira del mar...

τρελαίνομαι έτσι όπως παίζεις με τις λέξεις...

καλημέρα :)

μου έλειψε το πέρασμά σου...

φιλιά βρόχινα...

Perla είπε...

Ωραία να τον καθοδηγείς τον άλλόν έτσι...
εγκεφαλικό τσίγκλισμα το λέω εγώ!Το καλύτερο αφροδισιακό!
φιλιά πολλά !

Νεράιδα της βροχής είπε...

* perla μου...

όλα απ' τον εγκέφαλο ξεκινάνε και κατά πόσο θα ερεθιστεί για να προχωρήσει...

τα παιχνίδια απαιτούν πρώτ' απ' όλα εγκεφαλική απόλαυση...

φιλιά βρόχινα...

Osiris είπε...

Έτσι, για να πάρεις μια γεύση απο πραγματικό σκοτάδι. ;)

Καλή σου μέρα. ;)

Νεράιδα της βροχής είπε...

* osiri...

καλημέρα πειρατή μου...

τα ξέρω τα σκοτάδια. παιδί της νύχτας είμαι...

...

φιλιά βρόχινα...

raindrop είπε...

όπα;
η υποψία της άνοιξης μπαίνει σιγά σιγά
η αυθ(κάθε άλλο παρά-)άδικη εμμονή σου με τις τιράντες σου όμως δεν μπορεί να περιμένει,ε;


φιλώ τη βροχή σου
έτσι όπως πέφτει

Νεράιδα της βροχής είπε...

* raindrop...

τίποτα δε σου ξεφεύγει μωρό μου. γι' αυτό μ' αρέσεις...

:)

φιλιά βρόχινα...

raindrop είπε...

μα είδες;
όσο και να προσπαθώ,δε μου ξεφεύγουν με τίποτα...
αμαρτίαν έχω;

Νεράιδα της βροχής είπε...

* raindrop...

και τι είναι αμαρτία άλλωστε;

:))

φιλιά βρόχινα γλυκό μου...

έλα και μια επίσκεψη στο τρίτο μου μπλογκάκι να μου πεις αν σ' αρέσει. θα βρεις το λινκ δεξιά κάτω απ' τις "σκιές" μου...

:)