Άνοιξε τις βυσσινί κουρτίνες και κοίταξε έξω. Συννεφιά. Ο αγαπημένος της καιρός. Τίναξε έναν ψίθυρο απ' τα μαλλιά της κι ήπιε μια γουλιά κρασί. Κόκκινο. Χαμογέλασε στις σκιές. Νεράιδα του αλλού και του πέρα. ΄Οτι κι αν σημαίνει αυτό. Με ότι βροχή κι αν φέρνει το νόημα που θες να της δώσεις...
...Κι ήσουν σα πρίγκιπας εκεί κι από τη ζήλια μου για λίγο σκύλιασα. ΄Επινες χρόνο από ασημένιο φλασκί και στο πήρα από τα χέρια, δε δείλιασα. Σε έπιασα απ' το λαιμό και σου ψιθύρισα στ' αυτιά
5 κεραυνοί:
Ξέρω, σας έχω αφήσει στεγνούς μωρά μου...
μα...θα επανέλθω...όταν αρχίσει η διαρ-ροή του δικτύου μου ξανά...
;)
Είπα κι εγώ..
Άντε να μας βρέξεις να αρχίσω εγώ τα άπαπά... και φίου φίου.
Καλημέρα και υπομονή.
* jackouli μου...
θαρρώ πως έφτιαξε :))
για να δούμε τι θα δούμε...
;)
φιλιά βρόχινα...
δάκτυλοι σκοτεινών υδραυλικών;
* basnia...
δάκτυλοι χαμογελαστών οτετζήδων :Ρ
αχ πάω για καινούργια ανάρτηση :)
μάκια βρόχινα...
Ανάρτηση Σχολίου