Καιρό έχω να γράψω για σένα. Καιρό έχω να πάω στον καταρράκτη ή να κουρνιάξω κάτω από το δέντρο μας. Το δέντρο μας με τα χίλια φαρμάκια στα κλαδιά, θυμάσαι; Εκείνο που καθισμένοι στη ρίζα του, φιλοξενεί τα αγγίγματά μας…Εκείνο που έχει τη μυρωδιά μας...
Μη με παρεξηγείς αγαπημένε μου και μη μου θυμώνεις. Άλλωστε…ξέρεις…πως όπου και να είμαι πάντα γυρνώ να πάρω λίγη γεύση απ’ το κάποτε. Κι εσύ καταλαβαίνεις πότε θα έρθω και περιμένεις να φανερωθώ. Με υποδέχεσαι χωρίς το κάλυμμά σου και σου έρχομαι γυμνή όπως με θες. Και κερνάμε άλλη μια φορά ανάσες τη διψασμένη μας ψυχή...
Κι ύστερα…κι ύστερα απομακρυνόμαστε μέχρι ένα άλλο φεγγάρι να μας υποδεχτεί για μια ακόμη νυχτιά…Κρυφά από βλέμματα και κοντά στα αόρατά μας. Μακριά από εκείνους και μέσα στους δικούς μας εφιάλτες. Να σου στάζω λυγμό και να μου δίνεις δάκρυ. Να ρουφώ τις πληγές σου και να μου σκουπίζεις τις θαμπάδες. Να μου επιδιορθώνεις τα ραγίσματα και να σου χτίζω τα συντρίμμια…
Και μετά…να γινόμαστε πιο δυνατοί μέχρι το επόμενο σμίξιμό μας. Μ’ ένα ακόμη σπάσιμο στην καρδιά. Μ’ ένα ακόμη σεισμό στα σωθικά μας. Μ’ ένα ακόμη πικρό χαμόγελο στο ανύπαρκτο πρόσωπό μας…
Γιατί δυο φαρμάκια μαζί, αγαπημένε μου δεν φτιάχνουν ένα μόνο θάνατο. Κι εμείς έχουμε από καιρό πεθάνει μαζί…
Μαζί…
46 κεραυνοί:
ένα κυπαρίσσι βρε παιδιά. ας είναι και λερωμένο.
:PP
Ζωή σε μας μπέιμπιιι!
(Δε φταίω εγώ.... ο πευκοατακτόνης με παρέσυρε!!!!)
"Άλλωστε…ξέρεις…πως όπου και να είμαι πάντα γυρνώ να πάρω λίγη γεύση απ’ το κάποτε"
olo to keimeno einai poli omorfo...
alla afti i frasi nomizo einai apo tis pio omorfes pou exo akousei...
sigoura mesa apo ta blog kai den ksero mporei kai genika...
kalo vradi,
argyris
Με τρελαίνουν τα "κάποτε"
αμέτρητες ζουμερές
γλαρένιες αγκαλιές
με σαντυγί ...
ξέρεις ΕΣΥ
HaikuMaryLooserManiac
Μια στάλα φαρμάκι αρκεί για δυο θανάτους...
Υπέροχο τέλος έδωσες
Γλυκό και Πικρό... Μαζί!
Γιατί δυο φαρμάκια μαζί, αγαπημένε μου δεν φτιάχνουν ένα μόνο θάνατο. Κι εμείς έχουμε από καιρό πεθάνει μαζί…
Μάγισσα είσαι μάτια μου οχι νεράιδα!!!!!!!!
Χμμμ... όπως πάντα ποιητικότατο και ερωτικότατο!
Δέντρο, ε;
Φαρμάκι, ε;
Πρώτο πληθυντικό, ε;
Λουστείτε τα τώρα!
(Εμένα με παρέσυρε η ταιγκερόνιους που την παρέσυρε ο πευκομπλουζόνης)
->η ρίζα του κακού
* βας...
είδος υπό εξαφάνισιν θα γίνει κι αυτό σε λίγα χρόνια. οπότε, μάζευε από τώρα κι ας είν' και κουκουνάρια :Ρ
φιλιά βρόχινα...
* τιγράκι...
κι άλλο που δε θες εσύ μωρό μου, από το να παρασυρθείς :))
φιλιά βρόχινα μάτια μου...
* αργύρη μου...
είναι κάποιες φράσεις που όταν βγαίνουν από την ψυχή μας, σα να βρίσκουμε κοινά στοιχεία κι έτσι, μας εντυπώνονται...
:)
φιλιά βρόχινα...
* HaikuMaryLooserManiac...
αμέτρητα σλουρπ και κλεισιματάκια του ματιού...
;)
φιλιά βρόχινα...
Παντα ειμαι εκει αγαπημενη. Οτι κι αν οι καρδιες τους μου ταζουν δεν μπορουν να μου χαραξουν νεες πορειες μητε να μου χαρισουν καινουργια ονειρα. Μονο διπλα σου νιωθω τη νυχτα τοσο να μου δωριζεται και να μου χαμογελουν τα αστερια. Μοναχα εσυ ξερεις πως να κανεις τα φαρμακια τους να γιατρευουν και να ηρεμευουν την ανταρα στην ψυχή. Μη μου κακιωνεις που δεν σ’ αποζητω συχνα. Ματωνει ο καθε χωρισμος κι ας ξερω πως και παλι μεσα στην αγκαλη σου θα ξαποστασω την παραλυτη αγαπη μου. Διχως πανοπλιες και ασπιδες θα σε αφησω και παλι να σκαλισεις τα αποτυπωματα σου ακομα πιο βαθεια. Κι εγω τρυφερα την ψυχουλα σου θα κρατησω και θα την γλυκοφιλω μεχρις να ξημερωσουμε στο θανατο μας πάλι.
Παντα ειμαι εκει αγαπημενη.
* Μαρία μου...
αν κάτι τελειώνει όμορφα...
...τότε αξίζει και η πορεία που έχει κάνει...
αχ...
(το άχ άσχετο, αλλά πολλούς αναστεναγμούς ρίχνω τελευταία!)
:))
φιλιά βρόχινα...
* τερατάκι...
γεια σου μάτια μου...
θα ξαναρχίσουμε διάβασμα, λέει?
μπλιαχ!
:))
φιλιά βρόχινα...
* Βούλα μου...
ναι, ένα μαγισσοστοιχειό το 'χω μέσα μου ανάθεμά το!
:))
φιλιά βρόχινααα...
* Ασκαρούλη μου...
γεια σου μωρό μου:)
το από κάτω έπρεπε να διαβάσεις εσύ :)))
φιλιά βρόχινα...
* αδερφούλη...
:)
δεν έχει όνειρα να κάνει ο ενικός, που λέει και ο στίχος, οπότε ο πληθυντικός ταιριάζει σε μερικούς "εφιάλτης"...
...μικρό παρασυρμένο μου μωρό εσύ...
:)
φιλιά βρόχινα...
* σκοτεινέ μου ιππότη...
σε νιώθω...που είσαι εκεί...
με νιώθεις...να γυρνώ και να φεύγω ξανά...
όσοι κι αν περνούν, δεν καταφέρνουν να κρατούν γλυκά τα μαχαίρια τους. κι έτσι, ότι και να στάζει γίνεται λίμνη μισή. μόνο με σένα το κόκκινό μου γίνεται στάλες ζωής που ποτίζουν το χώμα που θρέφει τις ρίζες του δέντρου μας...
εκεί...στον κόσμο που κανείς δεν κατάφερε να μας ανακαλύψει και που καλά τον κρατάμε φυλαγμένο...
για να πεθαίνουμε ξανά και ξανά κάθε ανατολή...
...μέχρι να μας φιλοξενήσει και πάλι κάποια νυχτιά...
πάντα...εκεί...
φιλιά...βρόχινα...δικά σου...
"Θάνατος είναι η αγάπη όταν μας ενώνει
θάνατος είναι η αγάπη όταν τελειώνει"
Γιατί να τελειώνει ,ποτέ δεν θα το δεχτεί το άρρωστο μυαλό μου.
φιλιά Νεράιδα μου...
γιατι οπου κι αν ειμαι παντα γυρνω να παρω λιγη γευση απο το καποτε...
κι ας ποναει παντα επιλεγω να πεθαινω μαζι σου...ξανα και ξανα...
τοση ειναι η λατρεια μου για τα βηματα σου πανω μου...
αχ βρε βροχερη μου με εκανες παλι...
νεραιδενια φιλακια ματια μου!!!
ενα απο τα πιο ομορφα κειμενα που εχω διαβασει και εχεις γραψει..δυνατα συναισθηματα,με αγγιξε πολυ το κειμενο σου αυτο
καλη συνεχεια..
razor..
http://www.youtube.com/watch?v=ASqlSphb2PQ
"Ανύπαρκτο πρόσωπο.."
Μα καλά.Φαντάσματα είστε;
Κι αλήθεια.Πως σμίγουν τα φαντάσματα;Πάντα το είχα απορία!!!
Μου αρέσει..
Που μετά από τόσο καιρό του αποδεικνύεις ότι δεν έπαψες να τον σκέφτεσαι.
Μα θυμώνω κι όλας.
Εκείνος;
Είπα όχι άλλο πισωγυρίσματα.. Για μένα μιλώ καρδιά μου.
Μόνο να σ΄αγαπάει. Και να σε φροντίζει όπως σου αξίζει.
Αλλιώς.. Θα ρίξω ΚΑΤΑΡ(ρακτΕΣ)
Καλά σκάω.Και σοβαρεύομαι.Προς ώρας,βεβαίως βεβαίως
Μαζί.Στο εδώ και του αλλού
Στο κάποτε
Πάντα εδώ θα γυρνάμε
Μαζί.Κι ας φεύγουμε
Κι ας ζούμε μικρούς καθημερινούς θανάτους
Ο "μαζί" είναι που μας ζει..
φιλιά
υ.γ. καλά.είμαι άπαιχτη πάλι
μα τι έγραψα η θεά...
* Venus...
ποτέ δεν τελειώνει. αλλάζει όμως μορφή...
φιλιά βρόχινα...
* Ναϊάδα μου...
είναι φορές που το βλέμμα μας κοιτάει εκεί που έχει μείνει ένα κομμάτι μας...
...γυρνάμε...και ξαναφεύγουμε...έστω για μια μικρή γεύση απ' το πριν μας...
φιλιά βρόχινα μάτια μου...
* razor...
σ' ευχαριστώ για τα λόγια σου και το τραγούδι που μου έστειλες...
να είσαι καλά...
:)
φιλιά βρόχινα...
* anima(l)...
τα φαντάσματα κι αν δε σμίγουν!
όλοι φαντάσματα είμαστε άλλωστε. τι νόμιζες...
...
φιλιά βρόχινα...
* jacki μου...
:)
μπα, δεν είναι πισογύρισμα. έτσι...για μια μικρή ματιά γίνεται πότε πότε...
όσο γι' αυτόν...ναι...με σκέφτεται...
...αφού...να...μου απάντησε κιόλας...
αχχχ...
;)
φιλιά βρόχινα...
* anima (again...)
ο μαζί είναι που μας ζει! χεχεχε
σα σύνθημα μου κάνει :Ρ
φιλιά βρόχινα...
:))
Υ.Γ. άμα ιδρύσεις κόμμα, εγώ θα γίνω τελεία.
και καύλα :Ρ
Ελπίζω τουλάχιστον να "σας έθαψαν κοντά κοντά, να μην τρεχετε μες στη νύχτα να συναντηθείτε"..
rainy kisses :))
Μάγισσα είσαι μάτια μου οχι νεράιδα!!!!!!!!
* madame_obscure...
η καύλα είναι στην απόσταση...
;)
φιλιά βρόχινα...
* lila...
πότε η μια φύση βγαίνει έξω...
...πότε η άλλη...
έπονται κι άλλες...
:)
καλώς ήρθες απ' τη βροχή μου...
φιλιά βρόχινα...
Τώρα... άμα μου το είχα γράψει εγώ αυτό, θα μου έλεγα:
"Τι θες και ψάχνεις στα μπάζα ρε φίλε;"
Βέβαια, δεν κρίνω όσους το κάνουν. Καμιά φορά οι άλλοι στα μπάζα, πετάνε και πολύτιμα αντικείμενα.
Απλά εγώ όταν πω να κάνω μπάζα, δεν μου ξεφεύγει πολύτιμο ανικείμενο.
Αλλά και να μου ξεφύγει, μιας και κατέληξε εκεί, μάλλον ήταν η μοίρα του.
Για τα μπάζα.
Καλή σου μέρα Σεβ_άχχχ!
;)
Φιλιά
ΥΓ: Άμα έχεις τίποτα μπάζα στείλτα μου. Στα κάνω σκόνη σε δευτερόλεπτα.
Έχω μηχάνημα.
Και το κυριότερο!
...ούτε που θα θυμάσαι πως είχες μπάζα.
Αν το θες φυσικά... ;)
:)))
* πειρατή μου...
σεβ...αχχχχ χαχαχα τέλειοοο :))
ξέρεις τι μ' αρέσει σε σένα; που προσφέρεσαι να με βοηθάς και να μου δίνεις λύσεις. όντως το γουστάρω τρελά γιατί η αλήθεια είναι ότι νιώθω όμορφα όταν με φροντίζουν :))
τώρα, όσον αφορά τα "μπάζα" μου, λέω να τα κάψουμε με ρούμι, μαζί με ορισμένα ηλίθιά μου εγκεφαλικά κύτταρα που μου γαργαλάνε το μυαλό χαχαχαχ
επί του συγκεκριμένου, ο ιππότης μου κάθε άλλο παρά μπάζο είναι. αχχχχχχ είναι διαμαντάκι του παρελθόντος, κι ας είναι "θαμμένος" κάπου στα σκοτάδια...
;)
φιλιά βρόχινα...
Απο το πολυ "αχχχχχχ" αναστεναρηδες θα γινεται στο τελος βρε παιδια....
Αναστεναρηδες σε καπακια πλαστικα !
Ας σοβαρευτουμε ομως,
απ΄τα καλυτερα κειμενα
του group..
με μεγαλη εσωτερικοτητα
Δεν ξερω αν προκειται για ερωτα,
οπως λενε καποιοι αλλοι σχολιαστες
παραπανω...
μαλλον προκειται για κατι πολυ
πιο συνθετο και δυσκολονοητο που αν απλουστευτει στα πλαισια της αναλυσης ενδεχεται να χασει το πραγματικο νοημα του.
Ιφιγένεια Καρυστινού
* Ιφιγένεια...
σ' ευχαριστώ για τα όμορφα λόγια σου και καλώς ήρθες από τούτη τη βροχή μου...
το αχ έχει κάθε φορά και διαφορετική σημασία, οπότε δεν προσδίδει μόνο αναστεναγμό :)
όσο για την παρατήρησή σου, οφείλω να ομολογήσω πως είσαι πολύ σωστή. ναι...πρόκειται για κάτι πολύ πιο δυσκολονόητο από έναν έρωτα κι ίσως γι' αυτό να μου προκαλεί κι αυτά τα συναισθήματα που περιγράφω :)
φιλιά βρόχινα...
Υ.Γ.τι εννοείς "κείμενα του group"?
Αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι γιατί οι... ιππότες καταλήγουν πάντα "θαμμένοι" στο παρελθόν... :)
Φιλιά και καλό μήνα!
Πρώτη μέρα, μετά απο μήνες που διαβάζω ανάρτηση... Τη δική σου, για αρχή... Και σε βρίσκω ΄"κρυμένη"!....
Να πάν στο διάολο.
Εγώ θα πάω όπου έχει φωτιά.
Εδώ δηλαδή.
Καλό μήνα λοιπόν, λογοκριμένη μου νεράϊδα!
* Lilith...
είναι μερικοί ιππότες που ζουν καλύτερα θαμμένοι. και μερικές ανωμαλιάρες νεράιδες που τους γουστάρουν έτσι...
:))
φιλιά βρόχινα...
* βιολιστή μου...
καλώς ξανάρθες και καλό φθινόπωρο, μάτια μου :)
όπου και να κρυφτούμε, έχουμε τον τρόπο μας να βρισκόμαστε...
;)
φιλιά βρόχινα...
Τι να κάνω… Είμαι ένας αδιόρθωτος ιππότης!
* Ζαρατούστρα μου...
πού είσαι εσύ μωρό μου;
:)
φιλιά βρόχινα...
Ανάρτηση Σχολίου