Ζουν ανάμεσά μας

Δεν ήθελε να πηδηχτεί ψαρεύοντας πούτσους απ’ το ίντερνετ. Εξάλλου δεν της έλειπαν καθόλου οι συγκεκριμένοι. Λίγο όμως η αναδουλειά, λίγο μια ψιλοκατάθλιψη που την βασάνιζε καιρό τώρα – έπρεπε να ψάξει τον λόγο αλλά δε γαμιέται, ας τον αφήσουμε γι’ αργότερα – της έβαλαν την φαεινή να αρχίσει τις συνομιλίες μέσω της οθόνης.

Φυσικά όλοι εκεί μέσα έχουν το μυαλό τους στο σεξ. Τώρα θα μου πείτε, γιατί οι έξω δεν το έχουν; Το έχουν και το παραέχουν. Αλλά εκεί, λόγω ανωνυμίας το εκδηλώνουν πιο εύκολα. Πιο απροκάλυπτα. Πιο ελάτε να πηδηχτούμε άγρια, πρόστυχα και δυνατά όλοι μα όλοι μαζί κι ύστερα στο διάολο. Μα βέβαια αγαπητοί μου θνητοί. Τα πάντα είναι σεξ. Το γράψιμο είναι σεξ. Το φαγητό είναι σεξ. Οι συνομιλίες είναι σεξ. ΄Ως και το χέσιμο σεξ είναι. Απ’ την ανάποδη όμως.

΄Ολοι το κάνουν. Και σε όλους το κάνουν. Τι ζευγάρια, τι αδελφές , τι μπάι , τι χάι, τι κουκουναριές με πράσινα παλούκια και τι αγριόσκαμνα με συκιέ φυλλωσιές. Τι μικροί, τι μεγάλοι, τι μικρομέγαλοι. Τι παρανοϊκοί, τι «φυσιολογικοί» (χα χα-μα τι λέξη), τι βιτσιόζοι και τι ό,τι θες. Μεσάνυχτα πήγαιναν και πέρα απ’ αυτά , και η μικρά είχε κολλήσει άγρια. Πάντως παράπονο δεν είχε κανένα. Μέσα από την κάμερα είδε ένα σωρό καυλιά κι ένα σωρό ανοιγμένα μουνιά, να γλύφεις τα δάχτυλά σου. Ε, ρε μάνα μου. ΄Ενας της έδειξε το όργανό του την ώρα του χυσίματος, καθότι τον είχε κάνει πύραυλο με τα βρωμόλογα που του έλεγε και η κάμερά του έγινε κάτασπρη απ’ το παχύ του υγρό. Εκεί η κούκλα δεν άντεξε. ΄Επιασε τον εαυτό της να σκύβει και να γλύφει την οθόνη. Μετά, κοίταξε τη φάτσα της στον καθρέφτη και της έριξε μούντζα σβουριχτή για την μαλακισμένη ιδέα που της ήρθε. Η οθόνη είχε να πλυθεί κάτι μήνες και η γεύση που της άφησε ήταν σκόνινη με ψίγματα αηδίας. Μπλιαχ!

Είχε πάρει και μικρόφωνο. Κει να δεις πλάκες! Η φωνάρα της βραχνή και σέξι, άναβε φωτιές κι έκανε απ’ τους αναστεναγμούς να γκρεμίζονται πολυκατοικίες. ΄Ελα μωρό μου, σου μιλάει η πουτάνα σου. Ήσουν καλό αγοράκι σήμερα; Τι θες γαμιά μου για να ξεδώσεις; Πες μου και ’γω θα στα κάνω όλα. Καλά, όταν ακούνε τα κάνω όλα, τι στο κέρατο τους πιάνει και ξεσαλώνουν δε λέγεται. Οι γυναίκες τους τι σκατά κάνουν; Τίποτα; Μα τίποτα;

Καύλωνε κι εκείνη, δε λέω. Ε, τι; Τέτοιες εγκεφαλικές εικόνες να τις αφήσει ανεκμετάλλευτες γίνεται; Δε γίνεται; Το cyber είναι θρησκεία. Γενιές και γενιές θα μεγαλώσουν μ’ αυτό. Βλέπεις ό,τι θες. Φαντάζεσαι ό,τι θες. Το κάνεις όπως θες. Θες κούκλα μου να σε πάρω από πίσω κι από μπρος ένας είναι ο αρχηγός; Αμήν και πότε! Σκύψε κι έρχομαι. Και η μαλακία πάει σύννεφο. Τις προάλλες ήταν ένας με πάθος στα μεγάλα βυζιά. Πάθος μέχρι αρρώστιας. ΄Ηθελε να του δείξει το σουτιέν της και να χύσει μέσα του. Τώρα πώς θα το κατάφερνε αυτό από τα Χανιά που της μιλούσε το παλικάρι, ένας Θεός ξέρει. Μπορεί να την είχε σαν την μάνικα του μπάρμπα της του Αποστόλη- τι μάνικα είχε ο πούστης ο μπάρμπας! Τον ζήλευε όλο το χωριό. Έτσι και την ξεδίπλωνε πότιζε έξι αμπελοχώραφα μονοκοπανιά. Και νερό 5 ίντσες να βγαίνει απ’ την τρύπα. Σκόρδα της είχε πλέξει απ’ το στόμιο του χυσίματος, μη του την ματιάσουνε. Πού στο διάολο την έκανε παραγγελία; Αλλά αυτά είναι μυστικά των χωριατών. ΄Απαξ και βρουν καμιά καλή πηγή για προμήθεια, την κρατούν εφτασφράγιστο μυστικό. Αμ πώς αλλιώς θα μπούμε στη μύτη του μαλάκα του ζηλιάρη του ξελιγωμένου του γείτονα;

Όταν η λεγάμενη άκουσε ότι ο τύπος καυλώνει με τα μεγάλα βυζιά, δεν άντεξε. ΄Ανοιξε την κάμερα και του μοστράρισε τα δικά της. Ε, ρε μάνα μου γούρλωμα τα μάτια του άχρηστου του μικροτσούτσουνου. Γιατί σίγουρα μικροτσούτσουνος ήταν, δεν υπήρχε αμφιβολία περί τούτου. Αφού Θεό τον έκανε η δικιά μας να της δείξει λίγο παπάρι, τίποτα αυτός. Λογικό ήταν να την κάνει να στραβομουτσουνιάσει. Κοίτα! Δεν κάνουμε τη χάρη στον κάθε ανίκανο. Απεναντίας, του ανάβουμε τις λάμπες όσο γίνεται, τον κάνουμε να μην τον χωράει η γη απ’ την επιθυμία, και τον κλείνουμε τον αρχίδη να βρει τη μοίρα του μόνος του. Αμ, τι; Σιγά τα χύσια. ΄Αι πάγαινε ρε εσύ και ο οργασμός σου. Βόδι, ε βόδι!

Το θέμα είναι πως μ’ αυτήν την ιστορία, όταν περπατούσε η γκόμενά μας στον δρόμο άρχισε να κοιτάει τους άλλους με διαφορετικό μάτι. Πιο εξερευνητικό. Πιο προβληματισμένο (για φαντάσου!). Με ένα πιο λες- να είν’ αυτός- που το κάναμε χθες -και δεν με ξέρει-δεν τον ξέρω βλέμμα. Και να παρατηρεί τις κινήσεις τους, να προσπαθεί να μαντέψει τις σκέψεις τους, να κάνει πως ερμηνεύει τις λέξεις τους. Λες το ένα εισιτήριο για το τρόλεϊ, παρακαλώ, να σημαίνει μάνα μου η μουνάρα σου; ΄Ισως! Πάντως σίγουρα όλο και κάποιος απ’ αυτούς που στριμώχνεται στις ουρές θα έχει πει τις βαθύτερες ανησυχίες του μέσω των πλήκτρων που αποδέκτη θα έχουν έναν εξίσου ανήσυχο για τα κοινωνικά θέματα τύπο. Και ίσως ίσως να έχουν μιλήσει και με την δίμετρη από δω.

Πριν κάτι μέρες που παράγγειλε μπακαλιάρο σκορδαλιά καθότι το ψάρι βοηθάει στο μάτι (που όσο να ’ναι το ’χει κουράσει τόσες ώρες μπρος στην οθόνη), ο διπλανός που έτρωγε γαλέο ήταν φτυστός ο Αλέξης35 που της είχε στείλει φωτογραφία μαζί με την ψωλή του να βαράει προσοχή. Η λεγάμενη κοιτούσε μια τον μπακαλιάρο, μια τον απέναντι και ήταν τόσο σίγουρη πως ήταν αυτός, που έτσι της ήρθε να του πετάξει το συνθηματικό που έλεγαν στην συνομιλία τους: έλα με την όπισθεν κι ο γκρεμός αντέχει. Αλλά τώρα λέγονται αυτά μπροστά στην οικογένειά του που καθόταν παραδίπλα; Δεν λέγονται. Για να διαπιστώσει όμως η δικιά μας αν όντως ήταν αυτός (πεισματάρα παιδί μου! Αν κάτι της έμπαινε στο τσερβέλο δεν έφευγε με τίποτα), άνοιξε λιγουλάκι τα πόδια της την ώρα που έπιασε τη ματιά εκείνου να είναι δήθεν τυχαία πάνω της και έγλειψε τα χείλη της για να βγάλει την υποψία σκορδαλιάς από πάνω τους. Ε, εκείνος μάγκα μου ήταν! Κόβει το λαιμό της. Η κίνηση που έκανε, ήταν να πιάσει το πράμα του και να το στύψει γερά μέσα στην παλάμη. Κι αμέσως μετά, πήγε την καρέκλα ένα μέτρο με την όπισθεν. Κόκαλο η κυρία δίπλα του. Γλιστράει το γαμημένο το πάτωμα Αννούλα, γλιστράει!

Είδες; Ανάμεσά μας είναι όλοι. Κινούνται, ανασαίνουν, μιλούν, χαμογελούν, βρίζουν και βρίζονται, πηδούν και πηδιούνται. Ζουν. Ανάμεσά μας!

Το κείμενο αφιερώνεται σ’ εκείνους που έχουν ξεχάσει τι θα πει άγγιγμα, αφή, ανάσα, επαφή. Τι σημαίνει ακουμπάω, αναστενάζω, βλέπω, κοιτάω. Που δεν θέλουν να κάνουν μια κίνηση για να νιώσουν το κοντά, το μαζί. Που φοβούνται να ρισκάρουν, να μάθουν, να εξερευνήσουν, να βουτήξουν, να πετάξουν, να τυλίξουν τα χέρια τους γύρω από ένα κορμί. Να βάλουν τα χείλη τους πάνω σε άλλα χείλη, να δώσουν χάδι. Αληθινό. Τρεμουλιαστό. Να θυμηθούν τι είναι ρίγος. Πραγματικός παλμός. Να σηκωθούν και να αναπνεύσουν...

...έρωτα...

.