Σάββατο, 09 Μαΐου 2009

Μάης ξανά...



Ένα κλικ. Κάτι γράμματα. Λέξεις με. Σιωπές...


Ψίθυροι μέσα στη νύχτα. Λάμψεις αλλού. Ένα σε θέλω...


Συνάντηση. Αγκαλιά. Δρόμος χωρίς. Κάπου...



Θες λίγο κόκκινο;


Ναι...


Στην υγειά σου...


Και σένα...



Άνεμος. Ψιλόβροχο. Ένα μέρος για σκέψη. Θάλασσα...


Τούνελ. Στροφή. Κι άλλη νύχτα. Τραγούδια. Φιλί...



Ξέρετε αν βγάζει ο δρόμος;


Ευθεία. Ναι...



Χαμόγελο. Φανάρι. Βλέμμα. Βλέμματα...


Άγγιγμα. Ένα ναι. Επιστροφή. Ξημέρωμα...



Αύριο;


Αύριο...









(Στον SideWalker…)

.

37 κεραυνοί:

Νεράιδα της βροχής είπε...

Μάης ξανά...

που...

... σε κάποιες νύχτες δίνουμε την ανάσα μας...

b|a|s|n\i/a είπε...

με συγκίνησες. απίστευτα. (όχι δεν είμαι ο sidewalker :))
πόσες θύμησες το τραγούδι. αλλαγή με το total eclipse of the heartστην ηλικία που έχεις ζήσει λίγα. και ονειρεύεσαι τα πάντα.

b|a|s|n\i/a είπε...

με συγκίνησες. απίστευτα. (όχι δεν είμαι ο sidewalker :))
πόσες θύμησες το τραγούδι. αλλαγή με το total eclipse of the heart
στην ηλικία που έχεις ζήσει λίγα. και ονειρεύεσαι τα πάντα.

διπλό ναι. :) για να ελέγξω το bug που έχω παρατηρήσει τελευταία

b|a|s|n\i/a είπε...

και το bug είναι ότι μετά το λινκ πρέπει πρώτα να αφήσεις ένα κενό (πατώντας space) και μετά enter (αν θες να ξεχωρίσεις τις προτάσεις). αλλιώς κολλάει τις προτάσεις. :))

SideWalker είπε...

Δανειζομαι στιχους για να αποδωσω και να δωσω:
Hay amores que se vuelven resistentes a los danos,
Como el vino que mejora con los anos,
Asi crece lo que siento yo por ti.
και εναν Μαη κοντινο και μακρυνο συλλογιεμαι, με κοκκινο, με αερα, με ψιλοβροχο, ουτε κανονισμενο να το ειχαμε. και δες, ενα θαυμα καθε αρχη την κατοικει. και δες, ακομα στην αρχη ειμαστε. και δες, και αποψε αερα εχει, λες να βρεξει κιολας;

και οι διαδρομες οι νυχτερινες συνεχιζουν... παντα χαμενοι στον ερωτα της νυχτας, ετσι? ξημερωμα.

Μαρια Νικολαου είπε...

Ποιος ξερει αυριο...

Μυστικό Μονοπάτι είπε...

Ίσως ολα φτιάξουν αυριο.....

Μπάτλερ είπε...

Ωραίος καιρός (τότε) σήμερα!!!
Ούτε;;;

Οδηγούσα την Bentley του αφεντικού μου. Ένα αμάξι σταμάτησε δίπλα μου στο φανάρι. Είδα μέσα από τα θαμπά του παράθυρα κάποιες σκιές να χαμογελούν σιωπηλά. Έβρεχε. Χαμογέλασα κι εγώ. Δεν με είδαν μέσα από τα δικά μου φιμέ τζάμια. Δυνάμωσα το ραδιόφωνο καθώς έστριβα δεξιά. Εκείνοι συνέχισαν ευθεία. Σήκωσα τα μαύρα μου γυαλιά και τους έκλεισα το μάτι με νόημα. "Ραντεβού μαζί σας εκεί που βρέχει", ψιθύρισα. Δεν ξέρω που ακριβώς. Θα ακολουθήσω τα σύννεφα. Ίσως κάποτε να τους δω. Ίσως πάλι και όχι. Σπάνια κρατώ τις υποσχέσεις μου. Αυτή τη φορά όμως θα κάνω μια εξαίρεση. Ήρθε ο καιρός να δοκιμάσω και την καινούργια Ferrari του αφεντικού.

Raven είπε...

Ρομαντική διάθεση και πολύ την χάρηκα... Τι όμορφες που είναι τέτοιες στιγμές. Θέλεις να τις κρατήσεις για πάντα και ας ξέρει ότι είναι μεγάλω προσδοκία αυτή η σκέψη.

Νοιάζεται όμως ο ερωτευμένος για το τι είναι λογικό; :)

Φιλιά και καληνύχτα

Νεράιδα της βροχής είπε...

* basnia...

στην ηλικία που ονειρεύεσαι αν θα μπορέσεις. αν θα γίνουν. τι. και ποια. στην ηλικία που ανατρέχεις όταν θες να ξεφύγεις. εκεί που νιώθεις πως δεν έχεις φύγει ποτέ...

και σε τούτη. που ζητάς ακόμη. που επιθυμείς. που αγωνιάς. που μπορείς. και που δεν.

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* basnia (ξανά...)

:)

κάνε τα πειράματά σου καρδιά μου. μαζί με σένα μαθαίνω κι εγώ...

;)

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* basnia (ξανά μανά...)

ναι βρε;

για φαντάσου :Ρ

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* SideWalker...

όσο υπάρχουν νύχτες θα υπάρχουν και διαδρομές. ακόμη και με τα βλέφαρα κλειστά, οι εικόνες μας θα είναι εκεί για να τους δίνουμε κι άλλα χρώματα. όταν υπάρχει άγγιγμα στην ψυχή αισθάνεσαι τον άλλον όπου κι αν είναι...

"κάπως σε νιώθω εσένα απόψε..." πόσες φορές δεν μου το 'χεις πει αυτό χωρίς να μ' έχεις δει καν; χωρίς να μ' έχεις ακούσει; και ξέρεις πως έτσι είναι...

μέσα στα κλειδώματά μας, πάντα υπάρχουν χαραμάδες που μπορεί να εισχωρήσει η σκέψη του ενός στον άλλον και να δώσει το χάδι της. και ξέρω...και ξέρεις...πως αυτό είναι κάτι που δεν χάνεται...

φιλιά βρόχινα ζούδι μου...

:)

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Μαρία μου...

κανείς δε ξέρει. κι είναι ένα μέρος της γοητείας του κι αυτό...

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Μυστικό Μονοπάτι...

ίσως. η λέξη που προσδίδει το νόημα της αμφιβολίας...

...μα συνάμα δίνει κι ένα έναυσμα για προσπάθεια...

;)

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Μπάτλερ...

πάντα πίστευα πως οι τύποι πίσω απ' τα φιμέ τζάμια έχουν κάτι να κρύψουν και πάντα πέφτω μέσα :Ρ

όμως...

...το δικό σου το βλέμμα όταν έβγαλες τα γυαλιά μου έστειλε κύματα υπόσχεσης. και ναι...η εξαίρεση που θα κάνεις, θα αξίζει τον κόπο. θα δεις. γιατί οι στάλες όταν πηγαίνουν σε μέρη μυστηριακά, καλούν μόνο εκείνους που μπορούν να τις γευθούν με όλες τους τις αισθήσεις...

...κι εσύ, είσαι ένας απ' αυτούς...

φιλιά βρόχινα...

Υ.Γ. ελπίζω τέτοιες πιτσικουλιές να κάνεις μόνο σε κείνο σου το αφεντικό, ε;

:))

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Raven...

είναι ορισμένες στιγμές που δεν σου φεύγουν απ' το νου, όσες άλλες κι αν περάσουν. κι είναι αυτές οι στιγμές που σε κάνουν να θες να ξαναζήσεις ορισμένα πράγματα και να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι...

φιλιά βρόχινα...

ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΧΩΡΙΣ ΑΡΩΜΑ είπε...

Μοναδικές και ανεπανάληπτες στιγμές ζωής…τυχεροί όσοι μπορούν και έχουν τη διάθεση να αφεθούν στη μαγεία των στιγμών και να ζήσουν…έστω και χωρίς αύριο…το σήμερα έχει σημασία…το τώρα…

Χρόνια Πολλά Νεράιδα! Να είσαι πάντα καλά να σε χαίρονται οι δικοί σου!

Νεράιδα της βροχής είπε...

* γεια σου λουλουδίνα μου...

ναι, το να μπορεί κάποιος να αφεθεί είναι όμορφο συναίσθημα...

χρόνια πολλά μάτια μου...

φιλιά βρόχινα...

jacki είπε...

Ο δρόμος βγάζει... Ναι βγάζει.

Νεράιδα της βροχής είπε...

* jacki...

όλο και κάπου βγάζουν οι δρόμοι...

...οι αντοχές μας άραγε;

φιλιά βρόχινα...

Sideras είπε...

Αγαπημένη νεράιδα ,ξαποσταίνεις την καταιγίδα. Να σου θυμίσω πως έρχεται καλοκαίρι ,γι’ αυτό πιασε πάλι δουλειά. Επίσης θυμάμαι που μου είπες είμαστε ακόμα
κρασί εσύ και κόκκινο εγώ….

http://stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=5524



Όπως και να έχει, μοσχομύρισε ρομαντισμός ,σ’ ευχαριστούμε.

Σιδερένιο απόγεμα να ‘χεις.

Osiris είπε...

Το ρόδι... ωραίο σχήμα έχει.
Πρέπει να φέρνει γούρι, ε; ;)

Η Μπέσυ, τι λέει για όλα αυτά;

:))

Νεράιδα της βροχής είπε...

* σιδερά μου...

ξαποσταίνω στο μύλο σου που τόσο μου αρέσει εκεί να ηρεμώ και ύστερα παίρνω δυνάμεις και ρίχνω τη βροχή μου...

όμορφα τα περάσματά σου στις γωνιές μου και ανασαίνω όταν έρχεσαι...

:)

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* osiri...

το ρόδι ανοιγμένο δίνει χίλια σπόρια
τι κρίμα κάτι καρδιές να είναι μονίμως χώρια :Ρ

ποιος τη γ@@εί τη Μπέσυ μωρέ;

:)))

φιλιά βρόχινα...

Osiris είπε...

Έλα, ντε!!!

:)))

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

τετοιες νυχτες μαγιατικες δεν σκεφτεσαι το αυριο...

αλλωστε ποιος το ξερει τελικα...;


νεραιδενια φιλακια!!!

Άνεμος είπε...

Ατέλειωτη να 'ναι η διαδρομή σου χωρίς να πρέπει να κατέβει κανείς απο το αμάξι...

Να κάνεις βόλτες με ατέλειωτα χιλιόμετρα...

Φιλάκια νεραϊδούλα μου!

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Osiri...

;)

φιλιά βρόχινα...

:))

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Ναϊάδα...

κανείς δεν το ξέρει, μα όλοι αναρωτιόμαστε...

:)

φιλιά βρόχινα γλυκειά μου...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* άνεμε...

έχω και τα πετάγματά μου μη ξεχνάς...

και σ' αυτά, βοηθάει και ο άνεμος φυσικά...

;)

φιλιά βρόχινα μάτια μου...

Lilith είπε...

"Making love out of nothing at all"...

Αυτός είναι ο δρόμος.
Ευθεία!

Φιλιά πολλά καλή μου Νεράιδα :)

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Lilith...

η ευθεία είναι ο πιο σύντομος δρόμος λένε. καλό είναι αυτό;


:)


φιλιά βρόχινα...

Osiris είπε...

Να πεταχτώ λίγο σαν την ...
και να πω, ότι στη ευθεία έχει συνήθως μπλόκα. Και σαν πειρατής προτιμώ να πηγαίνω απο Τουρκοβούνια μεριά.
Κάνω πιο μεγάλο δρόμο βέβαια, αλλά έχει ωραία θέα απο κει πάνω.
Άσε που που έχω και τα τυχερά μου.
Ξέρεις, πολλές πειρατίνες - καθάρματα, προτιμούν την ίδια διαδρομή για τον ίδιο λόγο.

Τι θέλω και μιλάω όμως!!!
(έχουμε γεμίσει περίεργους τελευταία).
Ελπίζω να μην γίνουμε "πολλές".
Γιατί μετά θα αναγκαστώ να πηγαίνω από κέντρο.

;)

βιολιστης στη στεγη είπε...

Ετσι νάναι όλα σου τα "αύριο".
ΚΟΚΚΙΝΑ!
Μούτς!

Νεράιδα της βροχής είπε...

* Osiri...

κι εγώ απ' τις στροφές και τα μονοπάτια πηγαίνω. μέσα στις σκιές και τα λιβάδια. ανάμεσα από σύννεφα και ενίοτε κακοτοπιές. για να ξαναβγαίνω και να προχωρώ. για να δω αν μπορώ να συνεχίσω. η ευθεία έχει μονότονο τοπίο. στα τουρκοβούνια φυσάει αέρας. και καμιά φορά σου κόβεται κι η ανάσα. μ' αρέσει...

έχω πρόβλημα με το πι σι μου αυτές τις μέρες, γι' αυτό και αργώ να μπαίνω. όταν φτιάξει θα επανέλθω δριμύτερη...

:)

φιλιά βρόχινα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

* βιολιστή μου...

:)

μ' αρέσει όταν περνάς από δω και μου αφήνεις τις νότες απ' το βιολί σου...

;)

φιλιά βρόχινα...