Σε φόντο μαύρο άρωμα φλόγας. Τσακ στη σιγαλιά. Λάμψεις πάνε κι έρχονται. Φωνές, ήχοι, τόνοι, σιγαλιές, σκόρπιες σελίδες. Ανακατεύεις αισθήσεις και γέρνω τους ώμους. Μπρος...πίσω...δεξιά...αριστερά. Σου κάνω πόζες. Με μια δόση αμηχανίας. Με μια δόση δισταγμού. Με μια μορφή ερωτισμού. Κοιτάς...
Δωμάτια πορτοκαλί. Φώτα χαμηλά. Μορφές πίσω από τζάμια. Θολά φεγγάρια και νότες μπάσες.
Μια φορά κι έναν καιρό...
Αρχή παραμυθίας. Αρχή πραγματικότητας. Αρχή βαδίσματος σε δάσος μαγεμένο. Άκου τα ξερόκλαδα. Βλέπεις το νερό που κυλά; Τη βροχή που έρχεται την αφουγκράζεσαι; Άκου. Τσακ...
Καπνός και γυαλί. Κι ένα τούλι πεταμένο. Η κορδέλα στην άκρη κάνει φιδάκια με το σώμα της. Μαβί χαρτί τσαλακωμένο. Καραμέλες με γεύση κερασιού. Σκοτάδι ξανά. Μια μικρή φλόγα αρκεί να φέρει σκιές. Ήρωες. Μορφές. Κι ύστερα ένα αμυδρό φως να φτιάξει φεγγάρι.
Πόσα φεγγάρια θες;
Δύο...
Μα δε σταμάτησες εκεί. Ζωγράφισες επάνω μου σχήματα. Με λάμψη απόκοσμη. Για ταίριασμα. Για αντίθεση. Για...χάδι. Κι απέκτησα φτερά. Αγγέλου φτερά. Με χρώμα καινούργιο. Στο χρώμα που κάνει η σελίδα όταν...
...αλλάζει κεφάλαιο...
27 κεραυνοί:
τσακ...
ρεντ μπούλ σε κέρασε;
Νάτοι οι Άγγελοι κι εδώ...
Παντού μπροστά μου.
Δεν πάμε καλά σήμερα!!!
Τες Πά...
Μα γιατί βρε Νεράιδα;
Δύο φεγγάρια ζήτησες, δύο σού ΄δωσε...
Και τα σχήματα που τα βάζεις;
Άσε την σελίδα ήσυχη βρε Νεράιδα.
Πάρε ένα άλλο χρωματάκι για τα φτερά σου.
Ας πούμε γαλάζιο.
Σαν της θάλασσας.
Τί να πω!!!
Πολλά Φιλιά
ΥΓ: Ήταν ζωγράφος ή απλώς του αρέσει να ανακατώνεται με τις μπογιές; Άλλη μια απορία που είχα καθώς το διάβαζα...
;)
Αν κάνω το τσακ jack πειράζει;
Jack στη σιγαλιά
Άκου. Jack...
Φιλί Ιάκωβου Δανηιλέου ;)
* basnia...
ρεντ ναι. μπουλ όχι.
:)
φιλιά βρόχινα...
* osiri...
γιατί γαλάζιο στα φτερά; γιατί να αφήσω κάτω τη σελίδα; γιατί να μη μου δώσει όσα ζήτησα; γιατί γιατί; γιατί;
πού αλλού είδες αγγέλους;πού σου καρφώνεται η απορία; πού είναι τα ανακατώματα; πού; πού; πού;
τι ρωτάς; τι να αφήσω; τι να διαλέξω; τι να πω και τι να απαντήσω; τι; τι; τι;
:)
φιλιά βρόχινα...
Υ.Γ. όλοι ζωγράφοι είμαστε. αρκεί να έχουμε την κατάλληλη ματιά...
...ή το κατάλληλο έναυσμα..
* jacki μου...
όμορφα ακούγεται και το jack στη σιγαλιά...
ναι...το ακούω...
jack τσακ...
;)
φιλιά βρόχινα...
"γιατί να μη μου δώσει όσα ζήτησα;"
Αν ήξερα το γιατί να σου δώσει όσα ζήτησες, θα μπορούσα να σου απαντήσω και στο αντίθετο.
ΥΓ: Άγγελοι και διάφοροι άλλοι, είχαν ανακατωθεί σε κάτι δικές μου... δουλειές. ;)
* osiri...
έτσι που το διαβάζω τώρα που το έβαλες σε εισαγωγικά, φαίνεται πολύ απαίσιο :)))
σαν να είμαι καμιά που απαιτεί να λαμβάνει ότι ζητάει. και όχι, δεν το εννοούσα έτσι. σίγουρα δεν το εννοούσα έτσι. θα μπορούσε, ας πούμε...
να μου έφτιαχνε τρία ή τέσσερα :)))))
ξέρω πάντως ένα κάποιο "γιατί". επειδή...
...το ήθελε. τουλάχιστον έτσι μου απάντησε...
φιλιά βρόχινα...
A o.k... γιατί τρόμαξα. χάχαχαχααα
Αν σου είπε ότι το ήθελε... τότε γύρνα τις σελίδες με φόρα, θα σου πει ο Osiris, μέχρι να γίνουν ανεμιστήρας. Μπούχαχαααα
Ε... μα δεν σώζεται με τίποτα!!!
:)))
Φιλιά
εγώ θα σε φωτογράφιζα καλύτερα.
λοιπόν άκου πόζα.
θα έχεις το μαλλί βρεγμένο, γουέτ λουκ χτενισμένο προς τα πίσω. θα κάθεσαι σε μια καρέκλα με ανοιχτά τα πόδια (δεν θα φαίνεται τίποτα, δεν δίνουμε τίποτα έτοιμο εξάλλου), θα κοιτάς ευθεία το φακό με βλέμμα διφορούμενο και θα φοράς ένα γάντι κόκκινο που θα κάνει αντίθεση με την υπόλοιπη ασπρόμαυρη φωτογραφία.
όχι σελίδα, όχι κεφάλαιο, ιστορία θα γράψουμε!
Δύο φεγγάρια, όσες και οι καρδιές...
Μα πόσα αστέρια...; Κι αν το φεγγάρι ειναι δορυφόρος, τότε και τα αστέρια μπορούν να ονομαστούν έτσι... Τί θα κρατήσουμε τότε;
Φιλάκια καλή μου!
Ψτ...? κάνε κόκκινο βαθύ το πορτοκαλί δωμάτιο για μένα :)
τσακ...μωρο μου!!!τσακ...!!!!!!!!!!
* osiri...
ανεμιστήρας από σελίδες...
...αχ τι ψίθυρους να φέρνει;
:)
φιλιά βρόχινα...
* tov μωρό μου...
φέρε μου το γάντι εσύ...
...και τ' άλλα άστα πάνω μου...
...και κάτω μου :Ρ
φιλιά βρόχινα...
* άνεμε γλυκιέ μου...
κρατάμε ότι θέλουμε. και τ' άλλα...
...τα κάνουμε αστρόσκονη να την πετάς όπου φυσάς...
;)
φιλιά βρόχινα...
* Μαρία μου...
αν γίνει κόκκινο βαθύ, δεν θα θέλω να ξεκολλήσω :))
αχ, σα να κολυμπάμε σε μπρούσκο γλυκό θα είναι έτσι. και μεθάω κι εύκολα γμτ...
:))
φιλιά βρόχινα...
* Βούλα μου...
όμορφος ήχος, ε;
που δημιουργεί εικόνες...
:)
φιλιά βρόχινα μάτια μου...
Εσύ του έδωσες τα πινέλα; Μέρα καλή!
Αλλάζουμε κεφάλαιο;Ή απ΄την αρχή το ξαναγράφουμε;
Μήπως να παρατηρήσουμε καλύτερα τα εδάφιά του;
Αναρωτιέμαι μάτια μου
Φιλί
υ.γ.Θα μου δείξεις πως ζωγραφίζουν οι άγγελοι;Και πως γινόμαστε σαν και δαύτους;
* λάκη μου...
μ' αρέσουν εκείνοι που ξέρουν πώς και πού να τα βρουν...
;)
φιλιά βρόχινα...
*anima...
* anima...
αχ μωρό μου που με σκέφτεσαι. σου λέει, αυτή στα πατώματα θα πέσει πάλι:)))
όσο, για το πώς θα γίνουμε άγγελοι, άσε! ποιος εγκαταλείπει εύκολα την κόλαση; :Ρ
;)
φιλιά βρόχινα...
αχ δεν σταματανε εκει ε...;
ε ναι...συνηθως δεν αφηνουν κατι χωρις να το περασουν ενα χερακι εστω...
αλλαγη κεφαλαιου...τσακ...
μα παραμενουμε στο ιδιο βιβλιο ε...
εκει που αρχιζει και τελειωνει η παραμυθια...
νεραιδενια φιλακια ματια μου ομορφα!!!
Υφέρπον τσιριτρό.
* Ναϊάδα μου...
στο ίδιο βιβλίο. το δικό μας βιβλίο. σ' αυτό που πρωταγωνιστούμε εμείς στο δικό μας παραμύθι...
...που το γράφουμε σελίδα σελίδα...
φιλιά βρόχινα μάτια μου...
* αδερφούλη...
χαχχχαχαχα
σε μια ρώγα από σταφύλι θα βάλω εσένα και τον ξέρεις ποιον να μου τραγουδάτε κάθε ξημέρωμα. να σου πω αν σε βολεύει :Ρ
φιλιά βρόχινα...
Ανάρτηση Σχολίου