Απόγευμα. Σε δειλινό πορτοκαλί. Με λίγο γκρι. Και μια θάλασσα...
Την πιο σκοτεινή γωνιά διάλεξες, μου είπες, και χαμογέλασες...
Αφού το ήξερες. Εκεί θα πήγαινα. Κι όταν μ’ έβλεπες να έρχομαι το ήξερες πως είμαι εγώ, έτσι δεν είναι; Το ήξερες...
Ήχος. Εικόνα. Λέξεις. Κινούμενα και στατικά. Με δελέασες μ’ ένα μαύρο δωμάτιο. Φαντάστηκες να παίζω τη φωνή μου σε φόντο κόκκινο, έτσι; Μη πεις όχι...
Θα σκεφτείς ιδέες; με ρώτησες, κι ήξερες πως ήδη σκεφτόμουν πριν μου το προτείνεις...
...το ήξερα πως πετάς απ’ τις γρίλιες μα δεν ήξερα αν εσύ το είχες καταλάβει...
Ναι...το έχω καταλάβει. Και βλέπω καινούργιους κόσμους. Σαν να είναι αληθινοί. Κι εκεί νιώθω απελευθερωμένη απ’ όλα...
...μα είναι αληθινοί...
Αν το συνειδητοποιήσω αυτό, μπορεί και να τρομάξω, σου είπα. Χαμογέλασες...
...είσαι πολύτιμη...
Είμαι; Δε ξέρω τι είμαι. Αυτό που ξέρω είναι πως θέλω να γίνω κι άλλο. Απ’ ότι κι αν είμαι. Κι απ’ ότι δεν είμαι.
...έχεις πόρτες να ξεκλειδώσεις. Θέλω να στις ξεκλειδώσω εγώ. Θέλω να τις μάθω...
Κοίταξα αλλού. Να πιαστώ από ένα νήμα του φεγγαριού που έψαχνε να κάνει το ντεμπούτο του σε μια νέα νυχτιά. Μα αργούσε να ανατείλει ακόμα.
...έχεις χαμόγελο εφηβικό...
Τι να πεις σε κάτι τέτοιο παρά να συνεχίσεις να χαμογελάς;
Χάδι. Απαλό. Στο λαιμό. Δεν σε κοίταξα. Φανάρι πράσινο. Εναλλαγές ταχυτήτων. Όπως τα κομμάτια της ζωής. Της μνήμης. Του ονείρου...
Να πετάς όσο ψηλά θες, μα να προσέχεις. Τώρα πια σε βλέπω. Καληνύχτα...
..............................
Καληνύχτα...
.
40 κεραυνοί:
στιγμές πριν...
...στο εδώ...
καληνύχτα γλυκεία μου Βροντή!!
Σήμερα με έστειλες.. Αν και θα πήγαινε πιο πολύ το βράδυ.. Αλλά ειλικρινά επειδή και το πρωινό είναι συννεφιασμένο μια χαρά μου ήρθε.
* Βούλα μου...
καλημέρα από μένα...
:)
φιλιά βρόχινα...
* jacki μου...
μερικές συννεφιές θέλουν κείμενα που να τους ταιριάζουν. χαίρομαι που σ' άρεσε...
:)
φιλιά βρόχινα μάτια μου...
"..έχεις χαμόγελο εφηβικό..."
Είμαι σίγουρος ότι έχεις. Θα το πίστευα.
"Να πετάς όσο ψηλά θες, μα να προσέχεις. Τώρα πια σε βλέπω."
Αν άρχισε να σε βλέπει, είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα. Εγώ λέω να εξαφανιστείς. :)))
Τώρα, αυτό το "να προσέχεις" δεν τό' πιασα... Δηλαδή άμα πέσεις δεν φέρουμε ευθύνη; Κι αυτός τι κάνει δηλαδή; Πετάει, αλλά με το ζόρι; Διότι, άμα πετάς καλά και με άνεση και κάνει να σου πέσει η "συν-πετούμενή σου", είσαι σε θέση να την σώσεις (νομίζω). Από την άλλη...και σε θέση να μην είσαι, δεν της το λες, γιατί τότε σίγουρα θα "σου πέσει".
Μπούχαχαχαααα
...Αν και αυτό το τελευταίο, είναι λίγο ούστικο και δεν θα έλεγα ότι είναι και πολύ "αντρικό". ;)
Από την άλλη, θα μου πεις..."αγάπη και ενδιαφέρον είναι αυτό", αλλά εμένα αυτές "οι αγάπες" με "ψιλιάζουν". Διότι, ή αφήνεις τον άλλο να πετάει, τον αφήνεις και σκάς και απλά απολαμβάνεις την εικόνα, ή έχεις πολλά "φτερά" και μιλάς. Χωρίς, να κάνεις ή να γίνεις, όμως, το "σωσίβιο" για κανέναν, γιατί μετά θα κλαίς.
"έχεις πόρτες να ξεκλειδώσεις. Θέλω να στις ξεκλειδώσω εγώ."
Όποιον ξέρει (άν ξέρει), να ξεκλειδώνει πόρτες, να τον προσέχεις (όχι να τον φοβάσαι, απλά νά'χεις το νου σου), επειδή μπορεί να ξέρει και να τις κλειδώνει.
Φιλιά, καλή σου μέρα και καλά μπάνια (στην θάλασσα).
:)
στράτα στρατούλα
Nα πεταξουν και να τρακαρουν με αεροπλάνο να το ευχαριστηθω.
ουφ πια
Πολύ όμορφο. Κοφτό και με ουσία.
Μαρία Νικολάου: χε χε
* Osiri...
:))
μ' αρέσει που έκανες ανα-λύσεις πειρατή μου...
τα πετάγματα γίνονται άλλοτε ψηλότερα, άλλοτε χαμηλότερα. το να προσέχω μπορεί να εννοούσε μπας και στουκάρω σε κάνα στύλο, καθότι το 'χω αυτό με τους στύλους :))
το να πέσω, είναι μέσα στο παιχνίδι. και νομίζω πως "σώσιμο" είναι να αφήσεις κάποιον να γκρεμιστεί (ξέρεις με ποια έννοια το λέω) παρά να τον...σηκώσεις:Ρ
το να βρίσκουμε δύναμη να ξαναπετάμε, είναι δική μας εσωτερική διαδικασία. όσα φτερά κι αν έχει ο άλλος, απλά η βοήθειά του θα είναι υποστηρικτική. όχι ότι δεν είναι καλό αυτό. είναι και παραείναι. μα το πρώτο βήμα γίνεται από εμάς...
"με βλέπει"...είμαι σίγουρη πως "με βλέπει" εδώ και καιρό. το να με ξεκλειδώσει κανείς είναι μεν κάτι που μπορεί και να το χρειάζομαι, μα είναι και κάτι που μπορεί να με/τον εκπλήξει. πράγμα που έχει και τα θετικά όσο και τα αρνητικά του...
;)
φιλιά βρόχινα...
* basnia...
αγάλι αγάλι γίνεται η αγ(γ)ουρίδα μέλι...
:))
φιλιά βρόχινα ζουζούνι μου...
* Μαρία μου...
αχαχχαχαχα
στο αλλού δεν υπάρχουν αεροπλάνα. υπάρχουν τέρατα με δόντια :))
φιλιά βρόχινα...
* Λάκη μου...
καλημέρα μάτια μου :)
φιλιά βρόχινα...
Ε θα φτιαξω ενα αεροπλάνο εγω για εκει με δοντια!!!
Δηλαδή τώρα είσαι κλειδωμένη;
Μπούχαχαχαχααα
Επέστρεψα να σου πω ότι μου άρεσε το version μάγισσας με σκούπα.
:)))
* Μαρία μου...
αχαχχααχ
ναι μάτια μου. φτιάξε! σου λέω εγώ όχι;
:Ρ
φιλιά βρόχινα...
:)))
* πειρατή...
και πού να ξεκλειδωθώ κι άλλο δηλαδή. ασυμμαζεύτου θα είμαι :)))
η μάγισσα φύση μου, είναι εδώ!!!
:))
φιλιά βρόχινα...
Όλα εκείνα τα νοήματα ή τα υπονοούμενα που κρύβονται πίσω από λέξεις, χαμόγελα, χάδια, βλέμματα και θέλουν να αποκωδικοποιηθούν και να μοιραστούν.
->κλειδαράς
* αδερφούλη...
:))
όποιος θέλει να ξεκλειδωθεί...
...ξεκλειδώνεται...
;)
φιλιά βρόχινα...
Ό,τι ξεκλειδώνεις, στέλνε κι' από δω τα κλειδιά. :)))
Αχ πάλι με ταξίδεψες... Αυτές οι αναμνήσεις είναι τόσο βασανιστικές, αλλά και τόσο όμορφες...
Θα ήθελες να τις ξαναζήσεις όμως; :/
Φιλιά καλή μου
Καλησπέρα νεραΐδα.
:)
Αχ! Μου αρέσουν οι ήχοι σου !
:)
μήπως να σου στείλω κι άλλο ες εμ ες;
όχι δεν ήταν δικό μου, ούτε κανενός άλλου. της φαντασίας μου ήταν.
σε αυτή τη γωνιά που διάλεξες στο δειλινό εμένα μου έβγαλε μια μελαγχολική καύλα
« Καημός, αλήθεια , να περνώ του έρωτα , πάλι, το στενό,
ώσπου να πέσει η σκοτεινιά, μια μέρα, του θανάτου,
στενό βαθύ και θλιβερό, που θα θυμάμαι για καιρό,
τι μου στοιχίζει, στην καρδιά , το ξαναπέρασμά του.
η απουσία σου είναι παρουσία στο κοκκινο γλυκο μεσα στο ποτηρι των ονειρων
το ξεκλείδωμα πολλοί το επιθυμούν, λίγοι το επιχειρούν. ψάχνω το γιατί, ίσως το βρω στην Αφρική!
filos ton Maasai
* Lilith...
μπα, ο καθένας θέλει τα δικά του. τρύπες από τρύπες διαφέρουν :)))
φιλιά βρόχινα μάτια μου...
* Raven...
κι αν τις αναμνήσεις ξαναζούμε στο τώρα μας, εμείς ήδη έχουμε αλλάξει...
φτάνει να μπορούμε να δημιουργούμε καινούργιες...
φιλιά βρόχινα...
* Νάδα (αχ νάδα...)
:)
κι εμένα μ' αρέσουν οι εικόνες σου...
καλησπέρα...
φιλιά βρόχινα...
:)
* tov μωρό μου...
καύλα να 'ναι κι ότι να 'ναι! μελαγχολική; μελαγχολική!
:))
φιλιά βρόχινα...
* αστερη μου...
έλα να πιούμε μαζί απόψε...
στην υγειά σου...
:)
φιλιά βρόχινα...
* Μασάει μου...
έχουν λιγότερες έγνοιες εκεί;
αν είναι έτσι, να πάω να εγκατασταθώ :))
φιλιά βρόχινα...
Υ.Γ. αν κι εγώ, όλο με κάτι θα βρω να τρώγομαι...
"να πετας οσο πιο ψηλα θελεις...
μα να προσεχεις τωρα πια σε βλεπω..."
τι ωραια να ειναι εκει καποιο να κοιταει ψηλα...να σε βλεπει να πετας...
κι ας ειναι στιγμες...
αρκει να ειναι στο τωρα...
οχι μονο στο χτες...
πανεμορφο νεραιδα μου...
σε φιλω με την αγαπη μου!!!
οταν το θέλεις βροντάς στην καρδιά μου....ταυτίζομαι και επαναλαμβάνω!!!
* Ναϊάδα μου...
μήπως κι ένα "τώρα" χθες δεν γίνεται;
καλά, ας μη με πιάνουν οι μαυρίλες μου πρωί πρωί:))
φιλιά βρόχινα μάτια μου...
* Βούλα μου...
βροντάω κι αστράφτω και μ' αρέσει να με νιώθουν και να νιώθω...
;)
φιλιά βρόχινα...
Πού είναι το 3ο βήμα; ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΒΗΜΑ!
:))
* βιολιστή στη στέγη μου...
:)
για να δούμε...
...τι θα δούμε...
:))
φιλιά βρόχινα...
Ερωτιάρα μου εσύ..Καλησπέρες με χάδια..
* Όναρ...
όποιος μου δίνει χάδια, εγώ του γουργουρίζω. μου επιτρέπεις λοιπόν...
γουρ γουρρρρρρρρ....
φιλιά βρόχινα...
Ανάρτηση Σχολίου