Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2009

Φιλιά…βρόχινα…μέχρι…




Είμαι ερωτευμένη με ορισμένες λέξεις. Τη λέξη βροχή που μου ξυπνάει κι ότι αισθήσεις δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα. Που με κάνει να θέλω να μουσκεύω μέχρι το κόκαλο και να μεταδίδω αυτό το συναίσθημα παντού. Με ότι στάλες κι αν φέρνει το πέρασμά της…


Μ’ αρέσει και η λέξη αύρα. Σέρνει κάτι το ονειρικό και το άπιαστο κοντά γι’ αυτό και λατρεύω να τυλίγομαι στο νόημά της…


Είμαι ερωτευμένη και με ορισμένες γεύσεις. Το σιρόπι βύσσινο όπως στάζει στην άκρη των χειλιών μου. Να το γλύφω και να γεμίζω τα τοιχώματα της γλώσσας μου. Να παρατείνω τη γλύκα πριν την καταπιώ…



Τη γεύση από ένα ζουμερό φιλί απ’ αυτόν που με κάνει ν’ ανατριχιάζω. Που μου ξυπνάει χίλια τραγούδια στην άκρη του είναι μου. Που θέλω να λικνίζομαι κάτω απ’ τα άστρα. Που με κάνει να αγαπώ όλο τον κόσμο…


Είμαι ερωτευμένη με ήχους, με εικόνες, με αγγίγματα, βλέμματα, πνοές. Είμαι ερωτευμένη με το χθες και με το τώρα μου. Είμαι ερωτευμένη και με το μετά μου. Είμαι ερωτευμένη με το κόκκινο χρώμα μου. Είμαι ερωτευμένη και με τον επόμενο έρωτά μου…


Αυτούς μου τους έρωτες, σας αφήνω μέχρι το τέλος του Καλοκαιριού. Για να πάω να κυλιστώ σε καινούργιους και να σας τους μεταφέρω εδώ. Μέσα από τη ματιά της…έκτης μου αίσθησης…


Να περνάτε όμορφα…παθιασμένα…και κυρίως…


…ερωτιάρικα…






.